Tuesday, May 1, 2012

မ်ိဳးေစ့


ေနလင္းေအာင္

         တစ္ခါတုန္းက မ်ိဳးေစ့ေလးတစ္ေစ့ရွိခဲ့သည္။ သူသည္ မ်ိဳးေစ့ေလးတစ္ေစ့မွ်သာ ျဖစ္ေသာေၾကာင ့္မည္သူကမွ သ႕ူအား သတိမႈမိျခင္း မရွိေခ်။ ထို႕ေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို သိမ္ငယ္စိတ္ဝင္ကာ သူ၏ ျဖစ္တည္မူသည္ အေရးမပါဟု ေတြးထင္ေနခဲ့မိသည္။

တစ္ေန႕တြင္ သူသည္ ေလတိုက္ခတ္မႈေၾကာင့္ လႊင့္ပါသြားခဲ့ရသည္။ ဤသို႕ လႊင့္ပါသြားရသည္မွာ မေတာ္တဆျဖစ္ရပ္ေၾကာင့္လား၊ အျခား ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုခုေၾကာင့္လား  သူမသိေပ။ ေလသည္ သူ႕အား အၾကင္နာတရားကင္းမဲ့စြာျဖင့္ မေနနိုင္ေလာင္ေအာင္ ပူျပင္းေနသည့္ ကြင္းျပင္ၾကီးတစ္ခုထဲသို႕ ပစ္လႊတ္လိုက္ပါသည္။ သူသည္ ထိုေနရာတြင္ ေနထိုင္ရန္ ျငင္းဆန္ပါေသးသည္။ "ဘာေၾကာင့္မ်ား အၾကင္နာတရား ေခါင္ပါးရတာလဲ" ဟု သူက ေမးျမန္းလိုက္သည္။ မည္သည့္ အေျဖမွ ျပန္မရသည့္အျပင္ မိုးဖြဲ႕ဖြဲ႕က်မႈဒဏ္ေရာ၊ မိုးသည္းထန္မႈဒဏ္ပါ ခံရျပန္သည္။
       ဤသို႕ျဖင့္ သူသည္ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ ေလဒဏ္မိုးဒဏ္ကို ခံစားခဲ့ရသည္။ တစ္ေန႕တြင္ ခရီးသည္တစ္ဦးသည္ သူ၏ေဘးသို႕ ေရာက္လာခဲ့သည္။ "ေက်းဇူးပဲဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ နားခိုဖို႕ တစ္ကယ့္ကို လိုအပ္ေနလို႕ပါ" ဟု ထိုခရီးသည္ ေျပာဆိုသည္ကို သူၾကားလိုက္ရသည္။
      "ခင္ဗ်ား .. ဘာေတြေျပာေနတာလဲ" ဟု မ်ိဳးေစ့ေလးက ခ်က္ခ်င္းပင္ ေမးျမန္းလိုက္သည္။ ထိုသူသည္ သူ႕အားေနာက္ေျပာင္ေနသည္ဟု မ်ိဳးေစ့ေလးက ေတြးထင္ေနခဲ့သည္။ မၾကာေသးမီႏွစ္မ်ားစြာက သူ႕ေဘးသို႕ လူေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ရွိလာခဲ့ေသာ္လည္း သူ႕အား စကားေျပာဆိုျခင္းပင္ မရွိေပ။
         "အခုေျပာလိုက္တာ ဘယ္သူလဲ" ဟု ခရီးသည္က အထိတ္တလန္႕ ေမးလိုက္သည္။
          "က်ဳပ္ပါ။ မ်ိဳးေစ့ေလးတစ္ေစ့ေပါ့"
          "မ်ိဳးေစ့ေလး ...ဟုတ္လား"ဟု ခရီးသည္က သစ္ပင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္ကာ ေမးျပန္သည္။" က်ဳပ္ကို ေနာက္ေျပာင္ေနတာလား။ ခင္ဗ်ားက မ်ိဳးေစ့ေလးမဟုတ္ဘူးေလ။ သိပ္ကို ၾကီးမားတဲ့ သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ေပါ့"
         "တစ္ကယ္လားဗ်"
         "ဟုတ္တယ္ေလ။ အျခားသူေတြ ခင္ဗ်ားေဘးကို ဘာေၾကာင့္ ေရာက္လာရတယ္ဆိုတာ သိလားဗ်"
         "က်ဳပ္မသိပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ ေျပာျပေစခ်င္ပါတယ္"
         "ခင္ဗ်ားရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ နားခိုဖို႕ေပါ့ဗ်ာ"
            ခရီးသည္၏ စကားေၾကာင့္ မ်ိဳးေစ့ေလးသည္ စဥ္းစားေတြးေတာကာ သူ၏ အေရးပါမႈကို သိျမင္လာခဲ့သည္။
          ယခုေတာ့ သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ ျဖစ္ေနသည္ကို သိရွိလာေသာ မ်ိဳးေစ့ေလးသည္ သူ႕ဘဝတြင္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျပံဳးလိုက္မိသည္။ သူသည္ ေနမင္းႏွင့္ မိုးတို႕က ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ အညွာအတာကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ျပဳမူရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို သိျမင္လာခဲ့သည္။
          "အို...ခုေတာ့ ငါဟာ မ်ိဳးေစ့ေလးတစ္ေစ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လူေတြ နားခိုဖို႕ အပင္ၾကီးတစ္ပင္ ျဖစ္တည္လာတဲ့အတြက္ လူေတြ သတိမမူမိဘဲ ငါေသရေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ခုမွဘဲ ငါ့ဘဝက ရတနာတစ္ပါးလို ေနရၾကိဳးနပ္ပါကလား"

ေနလင္းေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္။

Ref;The Seed By Unknown

Labels: ဘာသာျပန္ရသ

nla2012.blogspot.com

No comments:

ေျပာခ်င္ရာမ်ား ေျပာခဲ့ဖို႔...

ေမးလ္ထဲမွဖတ္ရူ႕လိုပါက အီးေမးလ္လိပ္စာ ထားသြားပါ