Friday, September 21, 2012

ခိုလံႈရာ


ေနလင္းေအာင္
ကြ်န္ေတာ္ အရူးေထာင္တစ္ခုရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆး လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္ ဒႆနိကစာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္ေနတဲ့ လူငယ္တစ္ဦးနဲ႕ ေတြ႕ဆံုမိပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ အျပဳအမႈနဲ႕ ေကာင္းမြန္ေနတဲ့ က်န္းမာေရးအေျခအေနေတြက သူ႕ကို အျခားသူေတြထဲကေန သိသာထင္ရွားေနေစပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ သူ႕ေဘးမွာထုိင္ရင္း ေမးလိုက္ပါတယ္။
“ခင္ဗ်ား ဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ”
သူဟာ တအံ့တၾသနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဆရာဝန္တစ္ဦးမဟုတ္ေၾကာင္း သိလာတဲ့အခါ ျပန္ေျပာျပပါတယ္။
“ဒါဟာ အလြန္ကို ရိုးရွင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ထူးခြ်န္တဲ့ ေရွ႕ေနတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အေဖက ကြ်န္ေတာ့္ကို သူလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။
ေစ်းဆုိင္ၾကီးတစ္ဆုိင္ ပိုင္ဆုိင္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဦးေလးက သူ႕ကို နမူနာယူဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္အေမက ကြ်န္ေတာ့္အဘိုးလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္အစ္မကေတာ့ ေအာင္ျမင္တဲ့ လူတစ္ဦးရဲ႕ စံနမူနာအျဖစ္ သူမေယာက္်ားကိုပဲ အျမဲတမ္း ျပသပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကိုကေတာ့ သူလိုမ်ိဳး က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့ အားကစားသမားျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးခ်င္ခဲ့တယ္။
ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းမွာဆိုရင္လည္း အဲဒီလုိမ်ိဳးပါ။ စႏၵယားဆရာမက သူသာ အေကာင္းဆံုး နမူနာျဖစ္တယ္လို႕  ေသြးေဆာင္ေျပာဆိုသလို အဂၤလိပ္ဆရာမကလည္း ေျပာဆိုပါတယ္။ ဘယ္သူကမွ ကြ်န္ေတာ့္ကို လူသားတစ္ဦးအျဖစ္ မရူျမင္ၾကပါဘူး။ သူတို႕ကိုယ္သူတုိ႕ မွန္ထဲ ၾကည့္ေနသလိုပဲ  ရူျမင္ၾကပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီအရူးေထာင္ကို ဝင္ေရာက္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တယ္။ ဒီမွာဆိုရင္ အနည္းဆံုး တစ္ခ်က္အေနနဲ႕ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္ခြင့္ရနုိင္တယ္ေလ။
စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာ
ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေမြးဖြားစဥ္ကတည္းက မိဘေဆြမ်ိဳး၊ အသိုင္းအဝိုင္းေတြဟာ သူတို႕ျဖစ္ေစခ်င္သလို ပံုသြင္းေဖာ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ ပညာေရးမွာ ဝါသနာကိုမၾကည့္ဘဲ ေခတ္စားေနတဲ့၊ ဝင္ေငြအမ်ားအျပားရနုိင္တဲ့ တကၠသိုလ္၊ေကာလိပ္မ်ိဳး တက္ေရာက္နုိင္ဖုိ႕ပဲ တြန္းအားေပးၾကပါတယ္။ သူတို႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အေျခခံဝါသနာကို သိျမင္ေအာင္ မၾကိဳးစားၾကဘဲ သူတုိ႕ျဖစ္ေစခ်င္တာကိုပဲ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ အတင္းအၾကပ္ တြန္းအားေပးၾကပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ အခ်ိဳ႕လူေတြကေတာ့ ဝါသနာအတိုင္း ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕လူေတြကေတာ့ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ဝါသနာနဲ႕ လြဲေခ်ာ္ရင္း မလုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနရပါတယ္။ မိမိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ဟာ ဝါသနာနဲ႕ မကိုက္ညီဘူးဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္ခြင္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဖုိ႕ မလြယ္ကူပါဘူး။
အနာျမင္ရင္ ေအာ့ဂလီဆန္တတ္တဲ့၊လူေသျမင္ရင္ ေၾကာက္တတ္တဲ့ လူတစ္ဦးဟာ ဆရာဝန္ျဖစ္လာမယ္ဆုိရင္ အလုပ္ခြင္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရနုိင္ပါ့မလား။ ဘဝဆိုတာ တိုေတာင္းလြန္းပါတယ္။ ေငြေၾကးမခ်မ္းသာရင္ ေနပါေစ...ဝါသနာပါရာကို လုပ္ကိုင္ရင္း တစ္ဝမ္းတစ္ခါး ဖူလံုလွပတယ္ဆိုရင္ ေနေပ်ာ္စရာဘဝမ်ိဳး ပိုင္ဆိုင္ရရွိနိုင္မယ္လို႕ ထင္ျမင္ယူဆမိပါတယ္။
ေနလင္းေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္။
www.naylinaung1.blogspot.com
Ref: The Asylum by Unknown

No comments:

ေျပာခ်င္ရာမ်ား ေျပာခဲ့ဖို႔...

ေမးလ္ထဲမွဖတ္ရူ႕လိုပါက အီးေမးလ္လိပ္စာ ထားသြားပါ