Friday, May 24, 2013

ေငြမ်က္ႏွာ




ပါ့ခ္လမ္းရွိ အိမ္နံပါတ္ (၂၄)သည္ ၾကီးမားျပီး ေစ်းၾကီးေသာ အိမ္တစ္လံုးပင္ျဖစ္သည္။ အဘိုးၾကီး မစၥတာ အန္တိုနီေရာ့ခ္ဝဲလ္သည္ ထိုအိမ္ၾကီးတြင္ ေနထုိင္သည္။ သူသည္ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ အလုပ္ၾကိဳးစားခဲ့သျဖင့္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ေငြအေျမာက္အျမား စုေဆာင္းမိေနေပျပီ။ သူသည္ အသက္ၾကီးလာျပီျဖစ္သျဖင့္ အလုပ္လုပ္ျခင္း မရွိေတာ့။ လူတစ္ေယာက္က သူ႕ကို ကားေမာင္းပို႕ေပးသည္။ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းသည္။ ေကာင္ေလးတစ္ဦးက သတင္းစာ ယူေပးသည္။ မစၥတာ ေရာ့ခ္ေဝါလ္သည္ ကုလားထုိင္ၾကီးတစ္လံုးတြင္ ထိုင္ရင္း ျပံဳးေနလိုက္သည္။ သူသည္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ေသာ လူတစ္ဦးပင္…။

မစၥတာေရာ့ခ္ေဝါလ္က သားျဖစ္သူကို ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။ “ရစ္ခ်က္ေရ… ေဖေဖ့ဆီ လာပါဦး။ သားကို ေျပာစရာရွိတယ္”

မစၥတာေရာ့ခ္ေဝါလ္၏ သားျဖစ္သူက အခန္းထဲဝင္လာျပီး ထုိင္ခ်လိုက္သည္။ သူသည္ အသက္ (၂၁)ႏွစ္ အရြယ္ရွိျပီး ေအးေဆးေသာ လူငယ္တစ္ဦးပင္ ျဖစ္သည္။ “ေရာက္ျပီ ေဖေဖ…ဘာေျပာမွာလဲဗ်”

“ရစ္ခ်က္…ဒီလမ္းထဲမွာေနတဲ့ လူေတြဟာ လူၾကီးလူေကာင္းေတြပါ။ သူတုိ႕ဟာ မိသားစုမ်ိဳးရုိး ေကာင္းမြန္ၾကသလို ေငြလည္း အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ေဖေဖတို႕ကေတာ့ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ မိသားစုက ဆင္းသက္လာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဖေဖတို႕မွာ ေငြအမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ေဖေဖရဲ႕ေငြေတြက သားကို လူၾကီးလူေကာင္းတစ္ဦး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးနုိင္တယ္။ ေငြဟာ သားအတြက္ တံခါးေပါင္းမ်ားစြာကို ဖြင့္ေပးနုိင္တယ္” မစၥတာ ေရာ့ခ္ေဝါလ္က ျပံဳးရင္း ေျပာဆိုလုိက္သည္။

“ေငြဟာ တံခါးတခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ ဖြင့္ေပးနိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တံခါးတိုင္းကိုေတာ့ ဖြင့္မေပးနိုင္ပါဘူးဗ်”ဟု ရစ္ခ်က္က ေျပာဆိုသည္။

“သားေရ… အဲလိုမေျပာပါနဲ႕။ ေဖေဖတို႕မွာ ဘာျပႆနာမွ မရွိဘူး။ လမ္းေပၚေတြ႕တဲ့ လူတိုင္းကို ေမးၾကည့္လိုက္။ ဒါမွမဟုတ္ သား သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးၾကည့္လိုက္။ ေငြနဲ႕ မဖြင့္နုိင္တဲ့ တံခါးေတြဟာ ဘာလဲလို႕” မစၥတာေရာ့ခ္ေဝါလ္က ေျပာဆိုသည္။

“ေငြဟာ ရုိးသားတဲ့လူေတြရဲ႕ စားပြဲဝိုင္း တစ္ေနရာကို ဝယ္လို႕မရဘူးဗ်” ရစ္ခ်တ္က ေျပာဆိုသည္။

“လူကေလး…မင္း မွားေနျပီ” သူ႕ဖခင္က သားျဖစ္သူ၏ မ်က္လံုးကို စိုက္ၾကည့္ျပီး ေျပာဆုိလုိက္သည္။ “သား… အဲလိုေျပာတဲ့လူေတြဟာ ေငြအမ်ားၾကီးမရွိဘူး။ သူတို႕ဟာ အလုပ္အေၾကာင္းပဲ နားလည္ၾကတယ္။ သားလည္း အလုပ္ေကာင္းေကာင္းလုပ္မယ္ဆုိရင္ ေငြအမ်ားၾကီး ရွာနုိင္တယ္”

ရစ္ခ်တ္သည္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္သြားသည္။

“သားေရ…ျပႆနာက ဘာလဲ။ သား ေနမေကာင္းလို႕လား။ ဘာမ်ား ျဖစ္ေနလို႕လဲ။ ေဖေဖကို ေျပာနုိုုင္ပါတယ္ကြာ” မစၥတာေရာ့ခ္ေဝါလ္က ေျပာဆိုသည္။

“ေဖေဖ… သား ေနေကာင္းပါတယ္။ သားမွာ အိမ္ၾကီးအိမ္ေကာင္းတစ္လံုးရယ္၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုရယ္၊ ထက္ျမက္တဲ့ ဖခင္ၾကီးတစ္ေယာက္ရယ္ ရွိေနသားပဲ။ ဒါေပမယ့္…”

“ဒါနဲ႕…သား ခ်စ္သူနာမည္က ဘယ္သူလဲ” မစၥတာေရာ့ခ္ေဝါလ္က ေမးလိုက္သည္။

“ဟာ… ေဖေဖ…သူမက သိပ္လွျပီး သားအတြက္ အလြန္အေရးပါတဲ့ လူတစ္ဦးပါ။ သူမနာမည္က အယ္လင္ လန္ထရီတဲ့။ သူမဟာ သားအတြက္ တစ္ဦးတည္းေသာ ခ်စ္သူပါပဲ”

“သူမကို စကားေျပာေလကြာ။ သူမနဲ႕အတူ တြဲကလိုက္ပါ။ မိုးရြာထဲမွာ အတူတူ လမ္းေလွ်ာက္ေပါ့။ သူမလည္း သားကို ျပန္ခ်စ္လာပါလိမ့္မယ္။ သားလည္း ထက္ျမက္ျပီး အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ လူငယ္တစ္ဦးပဲ”

“ဒါေပမယ့္ သူမေဘးမွာက အမ်ိဳးသားေတြ ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနတာဗ်။ သား သူမအနား ဘယ္တုန္းကမွ ခ်ည္းကပ္လို႕မရဘူး။ သူမကလည္း သားအတြက္ အခ်ိန္မေပးဘူးေလ”

“ရစ္ခ်တ္…ေငြေတြယူျပီး သူမရဲ႕အခ်ိန္ကို ေပးဝယ္လုိက္ပါ။ သားရဲ႕ ေမတၱာကို သူမသိလာေအာင္ ထုတ္ေျပာေပါ့ကြာ”

“သား ေျပာလို႕မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူးဗ်။ ေနာက္ေန႕နံနက္ဆုိ သူမ ဥေရာပကို သေဘၤာနဲ႕ သြားေတာ့မွာ။ အဲဒီမွာ ႏွစ္ႏွစ္ၾကာ ေနမွာတဲ့။ ဒီေန႕ည ျပဇာတ္ပြဲကိုလုိက္ပို႕ဖို႕ သားကို ေျပာထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခဏေလးပဲ ကားေမာင္းသြားရမွာ။ သား သူမနဲ႕ အခ်ိန္အမ်ားၾကီး ရခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဖေဖ သူမအခ်ိန္ေတြကို ေပးမဝယ္နုိင္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ”

“ေကာင္းျပီ…ရစ္ခ်တ္။ ခု ေဖေဖ နားလည္ျပီ။ သူမအေပၚထားတဲ့ သားရဲ႕ ေမတၱာဟာ ၾကီးျမတ္လွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမကေတာ့ သားရဲ႕ေမတၱာကို မသိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါ သားရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ေပါ့”

“သားမွာ အခ်ိန္မွမရတာ။ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး သူမသိေအာင္ ေျပာရမွာလဲဗ်” ရစ္ခ်တ္က အလြန္မေပ်ာ္မရႊင္ျဖစ္ရင္း ေျပာဆိုလိုက္သည္။ “ေဖေဖရဲ႕ေငြေတြက သူမနဲ႕ စကားေျပာဖို႕ အခ်ိန္ေတြကို ဝယ္လို႕မရဘူးဗ်”

ထိုေန႕ ည (၈)နာရီတြင္ ရစ္ခ်တ္သည္ လွပေသာ သူ႕ခ်စ္သူ အမ်ိဳးသမီးအိမ္သို႕ ထြက္ခြာသြားပါသည္။

“ေကာင္းေသာ ညေနခင္းပါ…ရစ္ခ်တ္။ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမက ကြ်န္မတုိ႕ကို ျပဇာတ္ရံုမွာ ေစာင့္ေနၾကျပီ။ ကြ်န္မ အခ်ိန္မီ ေရာက္ခ်င္တယ္” မစ္စ္ လန္ထရီက ေျပာဆိုသည္။

“ ေက်းဇူးျပဳျပီး…ေဝါလက္ခ္ ျပဇာတ္ရံုဆီ ေမာင္းေပးပါ” ရစ္ခ်တ္က ဒရိုင္ဘာဘက္လွည့္ျပီး ေျပာဆိုလုိက္သည္။ သို႕ရာတြင္ သံုးဆယ့္ေလးလမ္းအေရာက္၌ ကားရပ္သြားသည္။

“ဘာ ျဖစ္လို႕လဲ” ရစ္ခ်တ္က ဒရိုင္ဘာကို ေမးလိုက္သည္။

“စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ…မစၥတာ ရစ္ခ်တ္” ကားသမားက ေျပာဆိုသည္။ “ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕  ဘယ္ဘက္ေရာ၊ ညာဘက္ေရာ၊ ေနာက္ဘက္မွာပါ ကားေတြ ျပည့္ေနျပီ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကား ေရြ႕လို႕မရေတာ့ဘူး။ နယူးေယာက္ျမိဳ႕က ကားေတြ ဒီနားလာျပီး စုမိၾကပံုပဲ”

“အီလန္…ကိုယ္ စိတ္မေကာင္းဘူးကြာ။ ဒီေန႕ညေတာ့ ကိုယ္တို႕ ျပဇာတ္ရံု ေရာက္မယ္မထင္ေတာ့ဘူး” ရစ္ခ်တ္က အီလန္ဘက္လွည့္ျပီး ေျပာဆိုလိုက္သည္။

“ဒါလည္း ေကာင္းတာပဲရွင္။ ကြ်န္မ ျပဇာတ္ကို သိပ္မၾကိဳက္ဘူး။ ဒီကားထဲမွာ ရွင္နဲ႕အတူ ရွိေနတာ အရမ္းေပ်ာ္တာပဲရွင္” မစၥလန္ထရီက ေျပာဆိုသည္။

“မင္း တကယ္ေျပာေနတာလား” ရစ္ခ်တ္က ျပံဳးရင္း ျပန္ေမးလိုက္သည္။

ထိုေန႕ည ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရစ္ခ်တ္သည္ ဖခင္ျဖစ္သူ၏ အခန္းသို႕ လမ္းေလ်ွာက္သြားသည္။ အဘိုးၾကီးက သတင္းစာတစ္ေစာင္ကို ဖတ္ရူ႕ေနသည္။

“ေဖေဖ…သားနဲ႕ မစၥ လန္ထရီတို႕ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္သြားၾကျပီဗ်” ရစ္ခ်တ္က ဖခင္ကို ေျပာဆုိလုိက္သည္။

“သိပ္ေကာင္းတာေပါ့…ရစ္ခ်တ္။ သားအတြက္ ေဖေဖ ဝမ္းသာပါတယ္”

“သားတို႕ စကားအမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူမလည္း သားကို ခ်စ္တယ္တဲ့။ ေဖေဖ ေတြ႕တယ္မို႕လား။ ေဖေဖရဲ႕ ေငြေတြက ေမတၱာတရားကို ဝယ္လို႕မရပါဘူး”

ထို႕ေနာက္တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္ လူငယ္ေလးသည္ အိပ္ရာဝင္ရန္ မိမိအိပ္ခန္းဆီသို႕ ေလွ်ာက္သြားသည္။

ဒီျဖစ္ရပ္ဇာတ္လမ္းကို အဆံုးသတ္ၾကည့္ၾကပါစို႕…။

ေနာက္တစ္ေန႕နံနက္ (၇)နာရီတြင္ မစၥတာ ကယ္လီသည္ မစၥတာေရာ့ခ္ေဝါလ္၏ အိမ္သို႕ ေရာက္ရွိလာသည္။

“မဂၤလာ နံနက္ခင္းပါ…မစၥတာ ကယ္လီ” မစၥတာေရာ့ခ္ေဝါလ္က ႏႈတ္ဆက္လုိက္သည္။ “ခင္ဗ်ား ေကာင္းေကာင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သားပဲ။ ဒီမွာ ခင္ဗ်ားအတြက္ ေဒၚလာ (၅၀၀၀)ပါ”

“ဒါေပမယ့္ အခက္ေတာ့ ၾကံဳခဲ့ရေသးတယ္ဗ်…မစၥတာ ေရာ့ခ္ေဝါလ္။ ဒရိုင္ဘာေတြက ဆယ္ေဒၚလာ လုိခ်င္ေနခဲ့တယ္။ ရဲသားေတြကလည္း ေဒၚလာ (၅၀) လိုခ်င္တယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ လမ္းတိုင္းမွာရွိတဲ့ ကားေတြက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အတြက္ ရပ္ေပးခဲ့ၾကတယ္။ အဆင္ေျပတယ္မို႕လား” မစၥတာ ကယ္လီက ေမးလိုက္သည္။

“ဟုတ္တယ္။ တကယ္ကို အဆင္ေျပသြားတာပဲ။ ကဲ…အခ်စ္အတြက္… ေငြအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ တစ္ခြက္တစ္ဖလား ေမာ့လိုက္ၾကစို႕…”

ေနလင္းေအာင္

O Henry ၏ Money Talks ကို ဘာသာျပန္ဆုိပါသည္။

Wednesday, May 22, 2013

ခိုင္မာေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္




ေအာက္ေဖာ္ျပပါ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းသည္ အားကစားသမား ဂလန္း ကန္နင္ဟမ္ အေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္တြင္ ေက်းလက္ေက်ာင္းကေလး၌ ဆိုးဆိုးရြားရြား မီးေလာင္ကြ်မ္းမႈကို ခံခဲ့ရသည္။ ဆရာဝန္မ်ားက သူသည္ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္နုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေဟာကိန္းထုတ္ခဲ့ၾကသည္။ သူသည္ ႏွစ္ဆယ့္နွစ္လအၾကာတြင္ ပထမဆံုး လမ္းျပန္ေလွ်ာက္နုိင္ခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ သူသည္ နာက်င္မႈေဝဒနာ ခံစားေနရသည့္ၾကားမွပင္ ေျပးနုိင္ရန္ အခိုင္အမာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။
…………………………………………………………………….
ေက်းလက္ေဒသ ေက်ာင္းကေလးတစ္ေက်ာင္းသည္ အပူဓာတ္ရရန္ ေရွးေခတ္သံုး ေက်ာက္မီးေသြးမီးဖိုကို အသံုးျပဳရသည္။ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္သည္ ဆရာႏွင့္ အတန္းေဖာ္မ်ား ေရာက္မလာမီ စာသင္ခန္းတစ္ခုလံုး အေႏြးဓာတ္ရေစရန္ ေစာေစာစီးစီး မီးလာေမြးေပးရပါသည္။
တစ္ေန႕နံနက္တြင္ ဆရာႏွင့္ အတန္းေဖာ္မ်ား ေရာက္လာေသာအခါ စာသင္ေက်ာင္းကေလး မီးစြဲေလာင္ေနေၾကာင္း ေတြ႕လိုက္ၾကသည္။ သူတုိ႕သည္ မီးစြဲေလာင္ေနေသာ ေက်ာင္းထဲမွ သတိလစ္ ေမ့ေျမာေနေသာ ေက်ာင္းသားငယ္ကုိ ဆြဲထုတ္လိုက္ၾကသည္။ ေက်ာင္းသားငယ္သည္ ရွင္သန္ဖို႕ထက္ ေသဆံုးရန္ ရာခိုင္ႏႈန္းပိုမ်ားေၾကာင္း သူတုိ႕အားလံုး ေတြးထင္မိထားၾကသည္။ သူသည္ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္း ထက္ဝက္ေက်ာ္ မီးေလာင္ကြ်မ္းမႈ ခံလိုက္ရသျဖင့္ အနီးအနားရွိ ေက်းလက္ေဆးေပးခန္းတစ္ခုသို႕ ပို႕ေဆာင္လိုက္ပါသည္။
သူသည္ မီးေလာင္ဒဏ္ရာေၾကာင့္ အိပ္ရာထဲတြင္ ေသေလာက္ေအာင္ ေဝဒနာခံစားရင္း သတိရတစ္ခ်က္ မရတစ္ခ်က္ျဖစ္စဥ္ ဆရာဝန္ႏွင့္ သူ႕မိခင္တို႕ စကားေျပာဆိုေနသည္ကို မသဲမကြဲ ၾကားလုိက္မိသည္။ ဆရာဝန္က သူ႕မိခင္အား သားျဖစ္သူ ေသခ်ာေပါက္ ေသဆံုးလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေနသည္။ သားျဖစ္သူ၏ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းသည္ မီးေလာင္ဒဏ္ရာ ဆိုးဆိုးရြားရြား ရရွိေနသျဖင့္ ေသဆံုးသည္ကသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာဝန္က ေျပာဆိုသည္။
သို႕ရာတြင္ သတၱိရွိေသာ ေက်ာင္းသားေလးသည္ မေသဆံုးခ်င္ေသးေပ။ သူသည္ ျပန္လည္အသက္ရွင္ ရပ္တည္နုိင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ သူသည္ ျပန္လည္ အသက္ရွင္ ရပ္တည္လာနိုင္သျဖင့္ ဆရာဝန္မ်ားမွာ အံ့ၾသသြားခဲ့ၾကသည္။ ေသေစေလာက္ေသာ အႏၱရာယ္မွ လြတ္ေျမာက္လာျပီးေနာက္ သူသည္ ဆရာဝန္ႏွင့္ မိခင္ျဖစ္သူတို႕ တိတ္တဆိတ္ ေျပာဆိုေနသည္ကို ၾကားလုိက္ရျပန္သည္။ ကေလးငယ္၏ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းသည္ မီးေလာင္ဒဏ္ရာ ဆိုးဆိုးရြားရြား ရေနသျဖင့္ ေသဆံုးသြားသည္ကသာ ပိုေကာင္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာဝန္က မိခင္ျဖစ္သူကို ေျပာဆိုသည္။ သူ၏ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းသည္ လႈပ္ရွားမရသျဖင့္ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး မသန္စြမ္းသူတစ္ဦးအျဖစ္ပဲ ရွင္သန္ရပ္တည္ရလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။
သတၱိရွိေသာ ကေလးငယ္သည္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ျပန္သည္။ သူသည္ မသန္စြမ္းသူအျဖစ္ မေနထုိင္ခ်င္ဘဲ လမ္းျပန္ေလ်ွာက္ခ်င္ခဲ့သည္။ သို႕ရာတြင္ သူ၏ ခါးေအာက္ပိုင္းသည္ လႈပ္ရွားမႈစြမ္းရည္ မရရွိခဲ့ေပ။ သူ၏ ပိန္လီွေနေသာ ေျခေထာက္မ်ားမွာ ခံစားမႈမရွိဘဲ တြဲေလာင္းက်ေနခဲ့သည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ သူသည္ ေဆးရံုမွ ဆင္းလာနုိင္ခဲ့သည္။ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း မိခင္ျဖစ္သူက သူ၏ေျခေခ်ာင္းမ်ားကို ေဆးလိမ္းေပးရသည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕ေျခေခ်ာင္းမ်ားတြင္ မည္သည့္ခံစားမႈမွ မရရွိေပ။ မည္သည့္ထိန္းခ်ဳပ္မႈကိုမွလည္း မလုပ္နုိင္ခဲ့ေပ။ သို႕ရာတြင္ သူ၏ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္နုိင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ယခင္ကကဲ့သို႕ပင္ ခုိင္မာျပတ္သားဆဲပင္ ျဖစ္သည္။
သူသည္ အိပ္ရာထဲတြင္ မေနခ်င္သည့္အခါ လက္တြန္းလွည္းေပၚတြင္ ထုိင္ေနေလ့ရွိသည္။ ေနသာေသာ တစ္ေန႕တြင္ သူ၏မိခင္က ေလေကာင္းေလသန္႕ ရရန္အလိုငွာ သူ႕အား ဘီးတပ္ကုလားထုိင္ေပၚတင္ျပီး ျခံဝန္းထဲ ထြက္လာခဲ့ပါသည္။ ထိုေန႕တြင္ သူသည္ ထိုင္မေနေတာ့ဘဲ ဘီးတပ္ကုလားထုိင္ေပၚမွ မိမိကိုယ္တုိင္ ပစ္လဲွဆင္းလိုက္သည္။ သူသည္ ေျခတရြတ္တိုက္ဆြဲရင္း ျမက္ခင္းျပင္ကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့သည္။
သူသည္ ျခံဝန္းကို ေဘာင္ခတ္ထားသည့္ အျဖဴေရာင္ ျခံစည္းရုိးမ်ားဆီသို႕ တရြတ္တုိက္ဆြဲလာခဲ့သည္။  ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အားစုိက္ထုတ္ျပီးေနာက္ ျခံစည္းရိုးကိုမွီရင္း ရပ္လုိက္နုိင္လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ျခံစည္းရိုးတစ္ေလွ်ာက္  တိုင္တစ္တုိင္ျပီးတစ္တုိင္ ဆြဲကိုင္ကာ တရြတ္ဆြဲ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့သည္။ သူသည္ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ဤသို႕ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့ရာ ျခံစည္းရုိးတစ္ပတ္လံုး ေလွ်ာက္လွမ္းလာနုိင္ခဲ့သည္။ သူ႕တြင္ ေျခေခ်ာင္းမ်ား ေကာင္းမြန္လာရံုမွလႊဲ၍ မည္သည့္အလိုဆႏၵမွ မရွိခဲ့ေပ။
သူသည္ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္း ေဆးလိမ္းရင္း ခိုင္မာေသာ ဇြဲလံု႕လ၊ ျပတ္သားေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တုိ႕ျဖင့္ မတ္တတ္ရပ္နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ တံု႔ဆိုင္းတံု႕ဆိုင္းျဖင့္ သူ လမ္းေလွ်ာက္နုိင္ခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္တြင္ လမ္းေကာင္းေကာင္းေလွ်ာက္နိုင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ေျပးပင္ ေျပးနုိင္လာခဲ့သည္။
သူသည္ ေက်ာင္းသို႕ စတင္လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ ေျပးရင္း ေက်ာင္းတက္ခဲ့သည္။ ေပ်ာ္ရႊင္ရန္သက္သက္အတြက္လည္း သူ ေျပးခဲ့သည္။ ေကာလိပ္ေက်ာင္းေရာက္ေသာအခါ သူသည္ အေျပးအသင္းကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။
၁၉၃၄ ခုႏွစ္တြင္ အသက္ရွင္ရပ္တည္နုိင္လိမ့္မည္ဟု ထင္မွတ္မထားခဲ့ေသာ လူငယ္ေလး ဂလင္း ကန္နင္ဟမ္သည္ အေျပးျပိဳင္ပြဲတြင္ ကမၻာ့စံခ်ိန္ကို တစ္မုိင္လွ်င္ (၄း၀၆.၈) မိနစ္ျဖင့္ စံခ်ိန္တင္နုိင္ခဲ့သည္။
ဂလင္းကန္နင္ဟမ္၏ အားထုတ္ၾကိဳးပမ္းမႈက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အား သြယ္ဝိုက္ေျပာၾကားေနသည္မွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕သည္ မိမိဘဝကို ဖန္တီးရာတြင္ မိမိအေပၚ၌သာ တည္မီေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕တြင္ မိမိကိုယ္ကို လမ္းညႊန္ေပးမည့္ လံုေလာက္ေသာ စိတ္ဆႏၵသာ ရွိေနမည္ဆုိပါက မည္သည့္အရာကိုမဆို အေကာင္အထည္ ေဖာ္နုိင္ေပလိမ့္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕၏ စိတ္ဆႏၵကို္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကိုယ္တုိင္မွလြဲ၍ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ကန္႕သတ္ခ်က္မထားနိုင္ေခ်။ ကြ်န္ေတာ္တို႕သည္ မိမိကိုယ္တြင္း စြမ္းအားမ်ားကို ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္နုိင္မည္ဆုိလွ်င္ မည္သည့္ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ကိုမဆို လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ ေဖာ္နုိင္ေပလိမ့္မည္ ျဖစ္ေပသည္။

ဘဝမွတ္တမ္း အႏွစ္ခ်ဳပ္

  • သူသည္ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္တြင္ ေက်းလက္ေက်ာင္းကေလး၌ ဆုိးဆိုးရြားရြား မီးေလာင္ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့သည္။ သူသည္ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္နုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ဆရာဝန္မ်ားက ၾကိဳတင္ေဟာကိန္း ထုတ္ခဲ့ၾကသည္။
  • (၂၂)လအၾကာတြင္ သူသည္ ပထမဆံုး လမ္းျပန္ေလွ်ာက္နုိင္ခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ နာက်င္မႈေဝဒနာ ခံစားေနရသည့္ၾကားမွပင္ ခိုင္မာေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ျပန္လည္ေျပးနုိင္ရန္ ၾကိဳးစားခဲ့သည္။
  • အထက္တန္း ေက်ာင္းသားဘဝတြင္ အေျပး စံခ်ိန္တင္နုိင္ခဲ့ျပီးေနာက္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ကန္စက္စ္ တကၠသိုလ္၌ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
  • ကန္စက္စ္တကၠသိုလ္တြင္ တက္ေရာက္ေနစဥ္ သူသည္ မိမိေက်ာင္းစရိတ္ကို ကိုယ္တိုင္ရွာေဖြလိုသျဖင့္ ပညာသင္ေထာက္ပံ့ေၾကးအားလံုးကို ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။
  • သူသည္ တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ တက္ေရာက္ေနစဥ္ ၁၉၃၂ ခု အိုလံပစ္ အားကစားျပိဳင္ပြဲ၌ မီတာ (၁၅၀၀)ေျပးပြဲတြင္ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲရာ ျပင္းထန္ေသာ အေအးဒဏ္ေၾကာင့္ စတုတၳေနရာသာ ရရွိခဲ့သည္။
  • သူသည္ တကၠသိုလ္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ တက္ေရာက္ေနစဥ္  တစ္မိုင္လွ်င္ (၄း၀၆.၈)မိနစ္ျဖင့္ ကမၻာ့စံခ်ိန္ တင္နုိင္ခဲ့ရာ တစ္မိုင္အတြက္ အျမန္ဆံုးစံခ်ိန္ (၁၃)ခုအနက္ ခုႏွစ္ခုေျမာက္ပင္ ျဖစ္သည္။
  • ၁၉၃၆ ခုႏွစ္တြင္ ျပိဳင္ဘက္ အေျပးသမားမ်ားက “လူၾကိဳက္အမ်ားဆံုး အားကစားသမား”ဆုအတြက္ သူ႕ကို မဲေပးခဲ့ၾကသည္။
  • သူသည္ အိုင္အိုဝါတကၠသိုလ္မွ မဟာဘြဲ႕ရရွိေအာင္ ဆက္လက္ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ နယူးေယာက္တကၠသိုလ္မွ ေဒါက္တာဘြဲ႕ရရွိခဲ့သည္။
  • နယူးေယာက္တြင္ ရွိေနစဥ္ မက္ဒီဆင္ စကြဲယားဥယ်ာဥ္၌ က်င္းပခဲ့သည့္ အေျပးျပိဳင္ပြဲ (၃၁)ပြဲအနက္ (၂၁)ပြဲ အနုိင္ရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္တြင္ သူသည္ မုိးလံုေလလံု အားကစားကြင္း၌ စံခ်ိန္တင္နုိင္ခဲ့သည္။ သူ၏ အျမန္ဆံုးေျပးႏႈန္းမွာ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္က ဒါ့တ္ေမာက္သ္တြင္ က်င္းပသည့္ အေျပးျပိဳင္ပြဲ၌ တစ္မုိင္လွ်င္ (၄း၀၄)မိနစ္ျဖင့္ ေျပးနုိင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
  • ၁၉၄၀ ခုႏွစ္က အိုလံပစ္အားကစား ျပိဳင္ပြဲ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ေသာအခါ သူသည္ အေျပးျပိဳင္ျခင္းအလုပ္မွ အနားယူျပီးေနာက္ အိုင္အိုဝါရွိ ေကာ္နယ္လ္ေကာလိပ္တြင္ စာသင္ေပးခဲ့သည္။
  • ဒုတိယကမၻာ့စစ္အတြင္း သူသည္ ေရတပ္တြင္ ႏွစ္ႏွစ္ၾကာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
  • က်န္ရွိေသာ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္တြင္ သူသည္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ကန္စက္စ္ေဒသမွ ဒုကၡေရာက္ေနသည့္ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ဂလင္းကန္နင္ဟမ္ လူငယ္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရးလုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ သူႏွင့္ ဇနီးျဖစ္သူတို႕သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ သူ ေသဆံုးခ်ိန္အထိ ကေလးေပါင္း (၉၀၀၀)ခန္႕ကို ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးနုိင္ခဲ့ေၾကာင္း ခန္႕မွန္းရေပသည္။
ေနလင္းေအာင္
www.naylinaung1.blogspot.com

Tuesday, May 21, 2013

The Best English မဂၢဇင္းရဲ႕ အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရး အစီအစဥ္




 

အသက္ (၃၅) ႏွစ္ေအာက္ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ သတင္းေကာင္း ေပးပို႕ခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ “The Best English မဂၢဇင္းရဲ႕ အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရး အစီအစဥ္”ပါပဲ။ ဒီအစီအစဥ္မွာ ပါဝင္ဆင္ႏြဲျပီး ထူးခြ်န္လူငယ္မ်ားအျဖစ္ အေရြးခ်ယ္ခံရဖို႕ လိုအပ္သည့္ အကူအညီမ်ား ေပးလိုပါတယ္။ ညီငယ္ညီမငယ္တုိ႕အေနျဖင့္ အနည္းဆံုး ငါးႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ဇြဲရွိရွိ ၾကိဳးစားဖို႕ လိုပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဆုိရင္ ဘာသာျပန္ျပိဳင္ပြဲမွာ ဝင္ျပိဳင္လုိက္ မျပိဳင္ျဖစ္လိုက္နဲ႕ အနည္းဆံုး (၁၀)ႏွစ္ေလာက္ ၾကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။ ညီငယ္၊ ညီမငယ္တုိ႕အေနျဖင့္ မပ်က္မကြက္ ယွဥ္ျပိဳင္ျပီး အနည္းဆံုး တစ္ၾကိမ္ေလာက္ေတာ့ ဆုရေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ ဆုရျပီဆုိလွ်င္ ဘာသာျပန္ ကေလာင္ေသြးဖို႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို ေမးလ္ထဲကျဖစ္ျဖစ္၊ ဒီ္ facebook ကျဖစ္ျဖစ္ အကူအညီ ေတာင္းနုိင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ရွာေဖြစုေဆာင္းထားတဲ့ ေကာင္းႏိုးရာရာ အဂၤလိပ္စာမ်ားကို ေပးပို႕ျပီး ဘာသာျပန္ဆိုဖို႕ အကူအညီေပးပါမယ္။

ဘာသာျပန္ တစ္ပုဒ္ေလာက္ The Best English မွာ ပံုႏွိပ္ပါရွိျပီဆိုလွ်င္ မိမိကိုယ္ကို စာဆက္လက္ေရးသားဖို႕ တြန္းအားျဖစ္ေစပါလိမ့္မယ္။ စာမူတစ္ပုဒ္ ေဖာ္ျပပါရွိျပီဆုိလွ်င္လည္း ကေလာင္သစ္ေဟာင္းမေရြး  စာအုပ္လက္ေဆာင္ႏွင့္ စာမူခ (အနည္းဆံုး ၅၀၀၀ က်ပ္) ပို႕ေပးေလ့ရွိပါတယ္။ စာပို႕ခ ေစ်းၾကီးေနတဲ့ ဒီေခတ္မ်ိဳးမွာ စာေပတုိက္ေတြက အိမ္တိုင္ရာေရာက္ ပို႕ေပးတာ အရမ္းနည္းသြားပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အရံႈးအျမတ္ကို ထည့္မတြက္ဘဲ လူငယ္ေတြကို ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးခ်င္တဲ့ ဆရာေကာင္းသန္႕ရဲ႕ ေစတနာလို႕ပဲ ရူျမင္မိပါတယ္။

 အခုအခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ မဂၢဇင္း အမ်ားစုတြင္ ဘာသာျပန္ျပိဳင္ပြဲဝင္သူဦးေရ က်ဆင္းသြားသည္ကိုလည္း သတိထားမိပါတယ္။ အင္တာနက္ေခတ္မွာ စာဖတ္ဖို႕ အခ်ိန္မေပးေတာ့ဘဲ chatting နဲ႕ game မွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ မ်ားလာလို႕ ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။  စာပို႕ခ ေစ်းၾကီးတာကလည္း တစ္ခ်က္ ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။ ညီငယ္ ညီမငယ္တုိ႕အေနျဖင့္ စာတစ္ေစာင္ပို႕လွ်င္ (၃၅၀)က်ပ္ေလာက္ ကုန္က်သည္ကို မညည္းညဴဘဲ ပံုမွန္ျပိဳင္ပြဲဝင္ ပို႕ေပးဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို ဆက္သြယ္လို႕ရမယ့္ ေမးလ္လိပ္စာကေတာ့  naylinaung242@gmail.com ပါ။ ဒီအေကာင့္ကို gtalk ေျပာရာမွာေတာ့ သံုးေလ့မရွိပါဘူး။ ေျပာၾကားလိုသည့္ စာမ်ားရွိပါက ေမးလ္ထဲျဖစ္ျဖစ္၊ facebook ( http://www.facebook.com/authornaylinaung )မွာျဖစ္ျဖစ္ message ေပးပို႕နိုင္ပါတယ္။

ခုမွ ဘာသာျပန္ကို စတင္လုိက္စားမည့္သူမ်ားအတြက္ အဂၤလိပ္စာကို တစ္ေၾကာင္းခ်င္း ျပန္ဆိုေပးထားတဲ့ ဘာသာျပန္ အေလ့အက်င့္က႑ (http://naylinaung1.blogspot.com/search/label/%E1%80%98%E1%80%AC%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%BB%E1%80%95%E1%80%94%E1%80%B9%20%E1%80%A1%E1%80%B1%E1%80%9C%E1%80%B7%E1%80%A1%E1%80%80%E1%80%BA%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B7 )မွာ ဝင္ေရာက္ေလ့လာနုိင္ပါတယ္။

 ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ The Best English ရဲ႕ အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရးအစီအစဥ္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကို အေသအခ်ာ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရး အစီအစဥ္

အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာသူမ်ား အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး ထုတ္ေဝခဲ့ေသာ The Best English မဂၢဇင္းသည္ ယခုလတြင္ (၁၄) ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္ျပီျဖစ္ပါသည္။ The Best English မဂၢဇင္း ထုတ္ေဝျခင္းႏွင့္အတူ အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရး အစီအစဥ္သည္လည္း ပူးတြဲပါဝင္ပါသည္။

အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရး အစီအစဥ္ကို The Best English မဂၢဇင္း စတင္ထုတ္ေဝကတည္းက ႏွစ္ႏွစ္တစ္ၾကိမ္ ေရြးခ်ယ္လာခဲ့ရာ ယခုအခါ အစီအစဥ္ (၈) အထိပင္ ေရာက္ရွိခဲ့ျပီ ျဖစ္ပါသည္။

အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား အစီအစဥ္တြင္ ပါဝင္လိုသူမ်ားသည္-

(၁) ပါဝင္ခြင့္ရရန္ ေလွ်ာက္ထားစရာ မလိုပါ။ (The Best English အယ္ဒီတာအဖြဲ႕မွ လစဥ္အကဲျဖတ္၍ ေအာက္ပါမူမ်ားအတုိင္း ေရြးခ်ယ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

(၂) အဂၤလိပ္စာကုိ စိတ္ပါဝင္စားျပီး အသက္ (၃၅)ႏွစ္ေအာက္ ျဖစ္ရပါမည္။

(၃) The Best ၏ ဘာသာျပန္ျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ လစဥ္ပါဝင္ ယွဥ္ျပိဳင္ရပါမည္။

     (အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပ်က္ကြက္ပါက ခြင့္တုိင္ၾကားရပါမည္။)

(၄) ဘာသာျပန္ျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ဆုရရွိခဲ့ဖူးသူမ်ား ျဖစ္ရပါမည္။

(၅) The Best သို႕ စာမူမ်ား ေရးသားေပးပို႔၍ ေဖာ္ျပျခင္းခံရသူ ျဖစ္ရပါမည္။

ေရြးခ်ယ္ခံရသူမ်ားကို The Best English မဂၢဇင္းမွ အခါအားေလ်ာ္စြာ စာအုပ္မ်ား ေပးပို႕မည္အျပင္ ဘာသာျပန္ရန္ စာမူမ်ားကိုလည္း ေပးပို႕ကာ မဂၢဇင္းမွ ဦးစားေပး ေဖာ္ျပမည္ျဖစ္ပါသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ားအစီအစဥ္တြင္ ပါဝင္လိုသူမ်ားသည္ ျပိဳင္ပြဲဝင္စာမူမ်ား၊ ဘာသာျပန္ရသစာမူမ်ားႏွင့္ အျခားစာမူမ်ား(ဟာသအေတြး၊ ကဗ်ာ) ေပးပို႕ရာတြင္ ေနရပ္လိပ္စာ၊ ပညာအရည္အခ်င္းႏွင့္ ေမြးသကၠရာဇ္မ်ားကိုပါ ထည့္သြင္းေရးသား ေပးပို႕ရပါမည္။ အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ား ေရြးခ်ယ္ေရးအစီအစဥ္ (၈)တြင္ ေရြးခ်ယ္ခံရသူမ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ The Best English မဂၢဇင္း၏ အဂၤလိပ္စာ ထူးခြ်န္သူမ်ားစာရင္းတြင္ ပါဝင္ခြင့္ရရန္အတြက္ အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားအတုိင္း ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္သြားရန္ The Best English မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာအဖြဲ႕မွ ႏိႈးေဆာ္လုိက္ရပါသည္။

(The Best English မဂၢဇင္း No.(168), June, 2013 စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္)


ဘာသာျပန္ အေလ့အက်င့္(၁)



ေနလင္းေအာင္
အလယ္တန္းနွင့္ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား၊ အဂၤလိပ္စာ စတင္ေလ့လာေနတဲ့ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ား ဘာသာျပန္အေလ့အက်င့္ ရေစရန္၊ ျမန္မာဘာသာ ျပိဳင္ပြဲဝင္ရာတြင္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစရန္၊ ဘာသာျပန္ေကာင္းသူမ်ား ျဖစ္လာေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီး ဘာသာျပန္အေလ့အက်င့္က႑ကို တင္ဆက္ေပးလုိက္ပါတယ္။
စာတစ္ပုဒ္ကို ဘာသာျပန္ဆိုရာတြင္ ေအာက္ပါအဆင့္မ်ားကို မျဖစ္မေန လိုက္နာေလ့က်င့္ၾကည့္ပါ။
(၁) ဘာသာျပန္ဆိုမည့္ စာပိုဒ္ကို အနည္းဆံုး သံုးေခါက္ေလာက္ ဖတ္ၾကည့္ပါ။ ပထမအၾကိမ္ နားမလည္ခဲ့တဲ့ စာေၾကာင္းေတြ ဒုတိယအၾကိမ္မွာ ပိုျပီးနားလည္လာပါလိမ့္မယ္။ တတိယအၾကိမ္မွာဆုိရင္ေတာ့ စာတစ္ပုဒ္လံုးရဲ႕ ဆိုလုိခ်က္ကို အေတာ္အတန္ နားလည္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ စာတစ္လံုးခ်င္း၊ တစ္ေၾကာင္းခ်င္းရဲ႕ အဓိပၸာယ္ရွာ ဘာသာျပန္ဆုိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခရီးေရာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ဝါက်ေတြက အဓိပၸါယ္ ခက္ခဲတာမ်ိဳး မပါေပမယ့္ ေရွ႕ေနာက္ဝါက် ဆက္စပ္မႈကိုၾကည့္ျပီး ဘာသာျပန္ဆိုရတာမ်ိဳးပါ။
(၂) မိမိနားမလည္တဲ့ စကားလံုးေတြကို အဘိဓာန္ထဲ ရွာၾကည့္ပါ။ အခ်ိဳ႕စကားလံုးတြဲေတြဟာ အီဒီယံ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့အတြက္ အီဒီယံ စာအုပ္ေကာင္းေကာင္း ေဆာင္ထားပါ။ အဘိဓာန္ အသံုးျပဳရာမွာ စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႕ မလံုေလာက္နုိင္ပါဘူး။ အနည္းဆံုး သံုးေလးအုပ္ေလာက္ေတာ့ ေဆာင္ထားဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ သို႕မွသာ အဘိဓာန္တစ္အုပ္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့စကားလံုးေတြဟာ ဘာသာျပန္ဆိုဖို႕ အဆင္မေခ်ာဘူးဆိုရင္ အျခားတစ္အုပ္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အဓိပၸာယ္နဲ႕ ေျပာင္းလဲျပန္ဆိုနုိင္ဖို႕ပါ။
(၃) စာတစ္ေၾကာင္းခ်င္း အဓိပၸါယ္နားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း တစ္ပုဒ္လံုးရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကိုလည္း နႈတ္ျဖင့္ ျပန္ဆုိၾကည့္ပါ။ အားလံုးျပန္ဆုိဖို႕ အဆင္ေျပတဲ့အခါ စာရြက္ၾကမ္းမွာ ခ်ေရးပါ။ ျပီးရင္ ဖတ္ရတာ အဆင္မေျပျဖစ္ေနတဲ့ စကားအသံုးအႏႈန္းေတြ၊ ေထာင့္ေနတဲ့ဝါက်ေတြ ျပင္ဆင္ပါ။ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုကို အထူးဂရုစိုက္ပါ။ အနည္းဆံုး သံုးေလးေခါက္ေလာက္ မြမ္းမံျပင္ဆင္ျပီးတဲ့အခါ ဖတ္ေကာင္းတဲ့ ဘာသာျပန္စာမူတစ္ပုဒ္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
(၄) ျပန္ဆုိေပးထားတဲ့ စာမူနဲ႕ မိမိတို႕စာမူ တိုက္ဆုိင္စစ္ေဆးရင္း မိမိတို႕ရဲ႕ ဘာသာျပန္အမွားမ်ား၊ အားနည္းခ်က္မ်ားကို ရွာေဖြျပီး အမွားထဲက သင္ခန္းစာယူပါ။ ဆရာကေတာ့ ခုမွ ဘာသာျပန္ကို ေလ့လာလိုက္စားမယ့္သူ၊ ဘာသာျပန္ျပိဳင္ပြဲဝင္ဖို႕ မဝံ့မရဲ ျဖစ္ေနတဲ့သူေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး စာတစ္ေၾကာင္းခ်င္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို တုိက္ရုိက္ပဲ ျပန္ဆုိေပးလုိက္တာပါ။
ေနာက္ဆံုး အၾကံေပးခ်င္တာကေတာ့ ေဝါဟာရမ်ားကို က်က္မွတ္ထားပါ။ ေဝါဟာရ ၾကြယ္ဝသူမ်ားကသာ စာမူမ်ားကို အလြယ္တကူ ဖတ္နိုင္၊ ဘာသာျပန္ဆုိနုိင္တာေၾကာင့္ပါ။

Building Your Home
Spiritual Story by Unknown
An elderly carpenter was ready to retire. He told his employer-contractor of his plans to leave the house-building business to live a more leisurely life with his wife and enjoy his extended family. He would miss the paycheck each week, but he wanted to retire. They could get by.

The contractor was sorry to see his good worker go and asked if he could build just one more house as a personal favor. The carpenter said yes, but over time it was easy to see that his heart was not in his work. He resorted to shoddy workmanship and used inferior materials. It was an unfortunate way to end a dedicated career.

When the carpenter finished his work, his employer came to inspect the house. Then he handed the front-door key to the carpenter and said, "This is your house, my gift to you."

The carpenter was shocked!

What a shame! If he had only known he was building his own house, he would have done it all so differently.
(အနည္းဆံုး သံုးေခါက္ေလာက္ အစအဆံုးဖတ္ျပီး ကိုယ္တိုင္အရင္ ျပန္ဆိုၾကည့္ပါ။ )

Building Your Home
မိမိကိုယ္ပိုင္အိမ္ တည္ေဆာက္ျခင္း

An elderly carpenter was ready to retire.
အသက္ခပ္္ၾကီးၾကီး လက္သမားဆရာတစ္ဦးဟာ အလုပ္မွ အျငိမ္းစားယူဖို႕(အနားယူဖို႕) အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။
He told his employer-contractor of his plans to leave the house-building business to live a more leisurely life with his wife and enjoy his extended family.
သူဟာ အလုပ္ရွင္ ကန္ထရိုက္သူေဌးကို အေဆာက္အအံု တည္ေဆာက္ျခင္းလုပ္ငန္းမွ အနားယူျပီး သူ႕ဇနီးနဲ႕အတူ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနဖို႕၊ မိသားစုနဲ႕အတူ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႕စတဲ့ သူ႕ရဲ႕အစီအစဥ္ေတြကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။
He would miss the paycheck each week, but he wanted to retire.
သူဟာ အပတ္စဥ္ရမယ့္ဝင္ေငြ ရမွာမဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္လည္း အနားယူခ်င္ခဲ့ပါတယ္တဲ့။
They could get by.
 သူတို႕ အဆင္ေျပသြားနုိင္ပါတယ္တဲ့။
The contractor was sorry to see his good worker go and asked if he could build just one more house as a personal favor.
ကန္ထရိုက္တာဟာ သူ႕ရဲ႕ အလုပ္သမားေကာင္း ထြက္ခြာသြားေတာ့မွာကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရင္း ခင္မင္မႈကိုေထာက္ထားျပီး ေနာက္ထပ္အိမ္တစ္လံုး တည္ေဆာက္ေပးနုိင္သလားလို႕ ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။
The carpenter said yes, but over time it was easy to see that his heart was not in his work.
လက္သမားဆရာဟာ တည္ေဆာက္ေပးဖို႕ လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ေတြကုန္ဆံုးသြားသလို သူ႕ႏွလံုးသားဟာလည္း အလုပ္ထဲမွာမရွိေၾကာင္း (အလုပ္မွာ စိတ္မပါေၾကာင္း) အလြယ္တကူ ေတြ႕ျမင္နုိ္င္ပါတယ္။
He resorted to shoddy workmanship and used inferior materials.
သူဟာ ႕ အရည္အေသြးမေကာင္းတဲ့ ပစၥည္းေတြကို အသံုးျပဳရင္း ျဖစ္ကတတ္ဆန္း တည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။
It was an unfortunate way to end a dedicated career.
ဒါဟာ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္ျမွဳပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို အဆံုးသတ္ဖို႕ ဆိုးဝါးတဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခုပါပဲ။
When the carpenter finished his work, his employer came to inspect the house.
လက္သမားဆရာ သူ႕အလုပ္ ျပီးဆံုးတဲ့အခါ သူ႕ရဲ႕ အလုပ္ရွင္သူေဌးဟာ အဲဒီအိမ္ကို လာေရာက္စစ္ေဆး ၾကည့္ရူ႕ပါတယ္။
Then he handed the front-door key to the carpenter and said, "This is your house, my gift to you."
အဲဒီေနာက္ သူဟာ(သူေဌးဟာ) အိမ္ေရွ႕တံခါးေသာ့ကို လက္သမားဆရာထံ ကမ္းေပးရင္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။ “ဒီအိမ္ဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ လက္ေဆာင္ေပါ့ဗ်ာ။”
The carpenter was shocked!
လက္သမားဆရာဟာ တုန္လႈပ္သြားပါတယ္။
What a shame!
ရွက္စရာ ေကာင္းလိုက္တာ…
If he had only known he was building his own house, he would have done it all so differently.
ဒီအိမ္ကို သူ႕အတြက္ တည္ေဆာက္ေနတာလို႕ (ၾကိဳတင္ျပီး) သိရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ အဲဒီလိုမ်ိဳး တည္ေဆာက္ခဲ့မိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။( ဒီထက္ပိုေကာင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ခဲ့မိမွာပါ)
Vocabulary
elderly(adj ) သက္ႀကီး။ သက္ႀကီးရြယ္အို။
carpenter( n ) လက္သမား။ လက္သမား အတတ္၊ လက္ရာ။
retire( v )အၿငိမ္းစား ယူသည္။ ပင္စင္ယူသည္။ (သီးသီးသန္႔သန္႔၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ) သြားေနသည္။
employer(n) အလုပ္ရွင္
leisurely(adj.)  ကဗ်ာကယာမဟုတ္ေသာ။ စိတ္အားလပ္ေနေသာ (adv) ကမန္းကတန္း မဟုတ္ဘဲ။
extended family  အနီးေန ေဆြမ်ိဳးမ်ားပါဝင္သည့္ မိသားစု။
paycheck (n)လစာေဘာင္ခ်ာ။ လစာ။
get by (Idm) ေက်ာ္ျဖတ္သြားသည္။ ေအာင္သည္ဆိုရံုမွ် ေအာင္ျမင္သည္။
personal(adj )ကိုယ္ေရး။ ကိုယ္တိုင္။ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က်။ ကိုယ္ပိုင္ (သို႔) ပုဂၢဳိလ္ေရးအရ။
favour n ( US favor) ေထာက္ခံမႈ။ လက္ခံမႈ။ အကူအညီ။ ဘက္လိုက္မႈ။ အကူအညီ။ အခြင့္အေရးေပးျခင္း။
resort(n) အသံုးျပဳျခင္း၊ အပန္းေျဖစခန္း။ (v)ေရြးခ်ယ္စရာအျဖစ္ သတ္မွတ္သည္။
shoddy(adj )အႏုပ္စုတ္ကုပ္စုတ္။ ကေရာ္ကမည္။ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း။
workmanship(n) လက္ရာ။
inferior( adj )ညံ့ေသာ။ နိမ့္က်ေသာ။ သိမ္ငယ္ေသာ။ (n) လက္ေအာက္။ လက္ေအာက္ငယ္သား။
dedicated (adj)(မိမိကိုယ္ကို) အလုပ္၊ ရည္မွန္းခ်က္ စသည္တြင္ ႏွစ္ျမႇဳပ္ထားေသာ၊ ျမႇဳပ္ႏွံထားေသာ။
unfortunate(adj )ကံမေကာင္းေသာ။ ကံေခေသာ။ မသင့္ေသာ။ အေၾကာင္းမလွေသာ။ ဆုိးေသာ။
different( adj )မတူေသာ။ အသစ္။ ထူးျခားေသာ။ ကြဲျပားေသာ။ ဆန္းသစ္ေသာ။
ေလ့က်င့္ေရးသားရင္း တုိးတက္ၾကပါေစ…
ေနလင္းေအာင္
Wisdom English Magazine , Jan, 2013 ထုတ္တြင္ ေဖာ္ျပပါရွိျပီး...
က်န္ရွိသည့္ စာမူမ်ားကို ဆက္လက္တင္ဆက္ေပးပါမည္။

ေျပာခ်င္ရာမ်ား ေျပာခဲ့ဖို႔...