နိုင္ငံတကာ ထူးျခားသတင္းမ်ား (၁၁.၁၁.၂၀၁၂)

(၃) အသက္ (၉)ႏွစ္အရြယ္ရွိ မိန္းကေလးငယ္ အသက္ရွင္ရန္အတြက္ ေန႕စဥ္ႏြားနို႕

(၆)ပိုင့္ ေသာက္သံုးေနရ

Holly Lindley အမည္ရွိ အသက္ကိုးႏွစ္အရြယ္ ေက်ာင္းသူတစ္ဦးသည္
ရွားပါးေသာ ေရာဂါတစ္မ်ိဳးခံစားေနရျပီး အသက္ရွင္ရန္အတြက္ ေန႕စဥ္ေနတိုင္း
ႏြားနို႕(၆)ပိုင့္ ေသာက္သံုးေနရေၾကာင္း သိရသည္။ သူမသည္
စားလုိက္သည့္အစားအစာမ်ားကို စြမ္းအင္အျဖစ္ မေျပာင္းလဲနုိင္သည့္ Glycogen
Storage Disease ေရာဂါ ခံစားေနရသျဖင့္ ႏြားနို႕မ်ားကို နည္းနည္းခ်င္း
အဆက္မျပတ္ ေသာက္သံုးေနရသည္။ သို႕မဟုတ္လွ်င္ သူမ ေမ့ေျမာသြားနိုင္သည္။
အသက္(၃၅)ႏွစ္အရြယ္ရွိ မိခင္ျဖစ္သူ Karen က လြန္ခဲ့ေသာ
သံုးႏွစ္အတြင္း သူမအတြက္ ႏြားနို႕ဖိုး ေပါင္ ၂၀၀၀ ခန္႕ ကုန္က်ခဲ့ေၾကာင္း
ေျပာဆိုသည္။ "သမီး အသက္ရွင္ဖို႕အတြက္ ႏြားနို႕ေသာက္ရန္ အျမဲမျပတ္
သတိေပးေနရပါတယ္။ သမီးသာ သၾကားဓာတ္ပါတဲ့ အခ်ိဳရည္မ်ိဳးေတြ
ေသာက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ပိုျပီးလြယ္ကူနုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သမီးက
အဲဒီလိုအခ်ိဳရည္ေတြ မၾကိဳက္ပါဘူး" ဟု မခင္ျဖစ္သူက ေျပာဆိုသည္။
Holly ႏွစ္ႏွစ္သမီးအရြယ္က South Yorkshire ရွိ Doncaster
ျမိဳ႕ေနအိမ္တြင္ ေမ့လဲျပီးေနာက္ ဤေရာဂါရွိေနေၾကာင္း
စတင္သိရွိခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ ဤေရာဂါမ်ိဳးသည္ လူသံုးသန္းတြင္ တစ္ဦးသာ
ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည္။
Holly အသက္ၾကီးလာခ်ိန္တြင္ စြမ္းအင္ပိုမိုလိုအပ္မည္ျဖစ္သျဖင့္
ေန႕စဥ္ေသာက္သံုးေနသည့္ ႏြားနုိ႕ပမာဏလည္း ျမင့္မားလာနုိင္ေၾကာင္း သိရသည္။
မိခင္ျဖစ္သူ Karen ႏွင့္ အသက္(၄၀)အရြယ္ရွိ ဖခင္ျဖစ္သူ Alan တို႕သည္
သမီးျဖစ္သူ၏ စြမ္းအင္အဆင့္အတန္းကို စစ္ေဆးရန္ ေသြးစစ္ေဆးမႈကို
ျပဳလုပ္ရသည္။ ဟိုလီသည္ အျခားအခ်ိန္မ်ားတြင္ ေခ်ာကလက္ပါသည့္
မုန္႕ပဲသြားေရစာမ်ား စားေလ့ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
Source: Mirror(9 Nov 2012)

နိုင္ငံတကာ ထူးျခားသတင္းမ်ား (၁၁.၁၁.၂၀၁၂)

(၂) အာရွဆင္တစ္ေကာင္ ကိုရီးယားစကားလံုးအခ်ိဳ႕ေျပာဆိုနိုင္

Koshik အမည္ရွိ အာရွမ်ိဳးႏြယ္ ဆင္ထီးတစ္ေကာင္သည္
ကိုရီးယားစကားလံုးမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုေၾကာင္း Vienna တကၠသိုလ္မွ
သုေတသနပညာရွင္မ်ားက ေျပာဆိုသည္။
Koshik သည္ လူသားဘာသာစကားကို အဘယ္ေၾကာင့္ စတင္အတုခိုးရသည္ကို
မရွင္းလင္းေသးေသာ္လည္း ငယ္ရြယ္စဥ္ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားႏွင့္
ဆက္စပ္မႈရွိနိုင္ေၾကာင္း ဇီဝပညာရွင္မ်ားျဖစ္သည့္ Angela Stoeger ႏွင့္
Tecumseh Fitch က Current Biology ဂ်ာနယ္တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့သည္။
Koshik သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္က ေတာင္ကိုးရီးယားရွိ Everland တိရ
စၦာန္ဥယ်ာဥ္တြင္ ငါးႏွစ္ခန္႕ ေနထိုင္ခဲ့ရသည္။ ထုိ႕စဥ္က
သူ၏အေပါင္းအေဖာ္မ်ားမွာ လူသားမ်ားသာျဖစ္ခဲ့သည္။
"Koshik ဟာ လူသားအေပါင္းအေဖာ္ေတြနဲ႕ဆက္သြယ္ဖို႕ ဘာသာစကားကို
စတင္အတုခိုးခဲ့တာ ျဖစ္နုိင္ပါတယ္"ဟု Stoeger က ေျပာဆိုသည္။
ေမာ္ေတာ္ကားအင္ဂ်င္သံကို အတုခိုးနိုင္သည့္ ဆင္မ်ားအေၾကာင္း
ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးသလို ကာဇက္စတန္ရွိ တိရ စၦာန္ရံုတစ္ခုတြင္လည္း
ဆင္ထီးတစ္ေကာင္မွာ ကာဇက္စတန္စကားလံုးမ်ားႏွင့္ ရုရွားစကားလံုးမ်ား
ေျပာဆိုနုိင္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပမႈရွိခဲ့သည္။ သုိ႕ရာတြင္ သိပၸံပညာရွင္မ်ားက
စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈ မျပဳလုပ္ခဲ့ၾကေပ။
Koshik သည္ မၾကာေသးမီႏွစ္မ်ားအတြင္းက သူ၏
ထူးျခားေသာစြမ္းရည္ေၾကာင့္ ခရီးသည္မ်ားကို ဆြဲေဆာင္နိုင္ခဲ့သျဖင့္
မီဒီယာမ်ား၏ ေခါင္းၾကီးေနရာတြင္ ေဖာ္ျပျခင္းခံခဲ့ရသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္
သုေတသနပညာရွင္မ်ားက ကိုရီးယားလူမ်ိဳးမ်ားကို ဆင္ထံမွ ထြက္ေပၚလာသည့္
စကားသံမ်ားေရးေပးရန္ ေျပာဆိုရင္း သုေတသန ျပဳခဲ့ၾကသည္။
Koshik သည္ "ဟယ္လုိ" "ထိုင္ပါ" "မဟုတ္ဘူး" "အနားယူပါ"
"ေကာင္းတယ္" စသည့္ ကိုရီးယားစကားငါးလံုးကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုနုိင္ေၾကာင္း
ေတြ႕ရွိခဲ့ရသည္။ သို႕ရာတြင္ Koshik သည္ သူအသံုးျပဳေနသည့္ စကားလံုးမ်ား၏
အဓိပၸါယ္ကို နားလည္နိုင္စြမ္းရွိ၊မရွိကိုမူ သုေတသနပညာရွင္မ်ား မသိရေသးေပ။
Source: Reuters(8th November 2012 )

နိုင္ငံတကာ ထူးျခားသတင္းမ်ား (၁၁.၁၁.၂၀၁၂)

(၁) အသက္(၁၀၀)အရြယ္ရွိ အဘိုးအို အသက္ (၁၀၆)ႏွစ္အရြယ္ရွိ အဘြားအိုနွင့္အတူ

ဘိုးဘြားရိပ္သာတြင္ အတူေန

 

လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္နွစ္က ဘိုးဘြားရိပ္သာတြင္ ခ်စ္ေမတၱာတရား
တံခါးေခါက္လာလိမ့္မည္ဟု အဘိုးအို Chen Honghui မေတြးမိခဲ့ေခ်။ ထုိ႕စဥ္က
အဘြားအုိ Huang Jiankai မွာ အသက္(၉၆)ႏွစ္အရြယ္မွ်သာ ရွိေသးသည္။
သူတို႕ႏွစ္ဦး မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုမိေသာအခ်ိန္တြင္ အဘိုးအိုမွာ
အသည္းခိုက္သြားေလေတာ့သည္။
ဆယ္စုနွစ္တစ္ခုအၾကာ ယခုအခ်ိန္တြင္မူ အဘုိးအုိမွာ အသက္တစ္ရာအရြယ္
ရွိေနျပီး၊ အဘြားအိုမွာ အသက္(၁၀၆)ႏွစ္ ရွိေနေပျပီ။ သူတို႕ႏွစ္ဦးသည္
လူငယ္စံုတြဲမ်ားကဲ့သို႕ပင္ ခ်စ္ခင္ေနထိုင္ၾကသည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးသည္
အျခားအဘိုးအဘြားမ်ားႏွင့္ အမ်ားအျပားတြင္ သေဘာထားမတုိက္ဆုိင္ဘဲ
ႏွစ္ဦးတည္းသာ တစ္ခ်ိန္လံုး နီးနီးကပ္ကပ္ေနျပီး အရာရာကို အတူလက္တြဲ
လုပ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ Chen ႏွင့္ Huang တို႕သည္
ဘိုးဘြားရိပ္သာတြင္ သူငယ္ခ်င္းအားလံုး ဆံုးရံႈးသြားခဲ့သေလာက္ပင္
ျဖစ္ခဲ့ၾကရသည္။
သို႕ရာတြင္ သူတို႕သည္ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာပင္
လင္မယားစံုတြဲပံုစံမ်ိဳး ေနထိုင္လာခဲ့ၾကျပီး တရုတ္နိုင္ငံေတာင္ပိုင္း
ဂြန္ေဒါင္စီရင္စုေဒသ Lunjiao ျမိဳ႕ရွိ သူတို႕ေနထုိင္ရာ ဘိုးဘြားရိပ္သာမွ
ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ သူနာျပဳမ်ားကလည္း အားေပးကူညီခဲ့ၾကသည္။
Chen အတြက္မူ သူ၏မိန္းကေလး ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႕သာ အဓိကျဖစ္သလို သူ၏
ေန႔စဥ္လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားမွာလည္း သူမကို အစာေကြ်းျခင္းႏွင့္
ကိုယ္လက္သုတ္သင္ေပးျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဘိုးဘြားရိပ္သာက ေကြ်းေမြးသည့္
အစားအစာမ်ားကို Huang က ညည္းသူသည့္အခါတိုင္း "နံနက္စာ ဘယ္လိုေနလဲ။
လံုေလာက္လား။ မင္းအတြက္ ကိုယ္ခ်က္ျပဳတ္ေပးပါရေစ.."စသည့္ စကားေတြကို Chen
က ေျပာေလ့ရွိသည္။
Chen သည္ သူ၏ခ်စ္သူအတြက္ အရာရာျပဳလုပ္ေပးရန္
စိတ္အားထက္သန္ေလ့ရွိျပီး ညည့္နက္သန္းေခါင္ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာပင္ အိပ္ရာထကာ
သူမအတြက္ ယာဂုခ်က္ျပဳတ္ေပးသလို အျပင္ထြက္ကာ သူမအႏွစ္သက္ဆံုး အစားအစာမ်ိဳး
ဝယ္ေပးေလ့ရွိသည္။ "အဘိုးက သူမစားမီ အဘြားကို အရင္ေကြ်းေလ့ရွိပါတယ္"ဟု
က်န္းမာေရးဝန္ထမ္းျဖစ္သူ Mo Renwu က ေျပာဆိုသည္။
ငယ္စဥ္က Chen သည္ ေရဒီရုိဌာနတစ္ခုမွ သတင္းေထာက္တစ္ဦးျဖစ္ျပီး၊
Huang မွာ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ သူမေယာက္်ား ေသဆံုးခ်ိန္က ကေလးထိန္းအျဖစ္
အလုပ္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးလံုးတြင္ သားသမီးမရွိသျဖင့္
အစိုးရပိုင္ ဘိုးဘြားရိပ္သာသို႕ ေျပာင္းေရြ႕လာခဲ့ၾကသည္။
"အဘြားတို႕ႏွစ္ဦးလံုး အသက္ၾကီးေနပါျပီ။ လက္ထပ္ဖို႕ဆိုတာ
အဘြားတို႕အတြက္ မလိုအပ္ပါဘူး။ အဘြားတို႕ႏွစ္ဦးဟာ မိသားစုဝင္ေတြနဲ႕
တူညီၾကပါတယ္။ အဘြားသူ႕ကို ခ်စ္ပါတယ္။ အဘြားတို႕ႏွစ္ဦးဟာ
သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြျဖစ္သလို တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ဂရုစိုက္သြားပါမယ္" ဟု
အတိတ္ေမ့ေရာဂါ ခံစားေနရသည့္အဘြားအို Huang က ေျပာဆိုခဲ့သည္။
မူလက သူတို႕သည္ သီးျခားတိုက္ခန္းအလႊာတြင္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။
မႏွစ္က အဘြားျဖစ္သူ Huang လမ္းမေလွွ်ာက္နုိင္ေတာ့သျဖင့္ သူတို႕ႏွစ္ဦးကို
သီးျခားအခန္းတစ္ခုထဲသို႕ ေရြ႕ေျပာင္းေပးခဲ့ရသည္။ "ဒီအဘိုးအဘြားစံုတြဲကို
ေတြ႕ျမင္ရေတာ့ ကြ်န္မ အလြန္အမင္း ခံစားရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
သူတို႕ႏွစ္ဦးကို အတူတူ ေနခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒီဘိုးဘြားရိပ္သာမွာဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာ တစ္ခုတည္းေသာ စံုတြဲေနခြင့္ရတဲ့
အခန္းပါ" ဟု ဘိုးဘြားရိပ္သာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈး Lin Yuyan က ေျပာဆိုခဲ့သည္။
Source: Southern Metropolis Daily(1st November 2012)